XIII Era Schaeffera

 

XIII Era Schaeffera zaskoczy swoją oryginalną formą jak żadna dotąd. Oparta w całości na schaefferowskim, nieprzewidywalnym dialogu biorących w niej udział Artystów stanie się niekonwencjonalnym pojedynkiem o Człowieka / Prawdę i Istotę Sztuki. Wydarzenie odbędzie się w Piątek 29 października 2021 r0ku Basenie Artystycznym (Nowa Scena Warszawskiej Opery Kameralnej) w Warszawie. Organizatorem Ery Schaeffera jest Fundacja Przyjaciół Sztuk Aurea Porta.

 

XIII Era Schaeffera to Nieoczywiste Zderzenia Myśli i Słów, Muzyki i Dźwięku – Emocje rozpinane i napinane w nieoczywistych konfrontacjach Artystów zbudują „Tu i Teraz” tego wyjątkowego wieczoru nieprzewidywalną Schaefferowską Strukturę – niepowtarzalny collage pełen zaskoczeń – uniesień i upadków. Bez Końca – Bez Początku – w Trwaniu i Zapętlęniu.

 

Schaeffer Arts Fight to wydarzenie, które zabrzmi wyjątkowo, jednorazowo – by po nieustępliwej, energetycznej Walce o Sztukę – utonąć w Ciszy szeptów – pozostając Niedokończonym, Nienasyconym, Nieskończonym.

 

„Czy myśl jest dramaturgiczna, czy nadaje się do przekazywania w teatrze, który jak sądzimy lekkomyślnie – ma nas bawić? Lubię bawić się myślami. Tematem moich utworów dramatycznych będzie zawsze pytanie o możliwościach Człowieka, o jego zdolnościach, o pojemności jego rozumu, o wszystkim co jego dotyczy. Tworząc sytuacje teatralne staram się z nich wydobyć to co w teatrze nazywamy akcją. Aby ową akcję stworzyć, muszę usytuować moich bohaterów, ale w sposób Transcendentny, nie Zwykły, w sposób Nadrealny, nie Rzeczywisty…. Żadnej umowy, żadnych ograniczeń, czas trwania, jego wypełnienie, intensywność akcji, obsada, role przejmowane przez wykonawców – wszystko to powinno być jak najdłużej otwarte, do zadysponowania, kiedy nadejdzie właściwy moment. Należy realizować akcję bez związku, “związki” pojawią się same” – Bogusław Schaeffer.

 

Jubileuszowy Festiwal Era Schaeffera

 

Bogusław Schaeffer – kompozytor, dramaturg, grafik, teoretyk, krytyk muzyczny i wykładowca. Urodził się 6 czerwca 1929 roku we Lwowie (wówczas Polska). Zmarł 1 lipca 2019 w Salzburgu. Naukę muzyki rozpoczął w Opolu (skrzypce), następnie studiował kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie (obecnie: Akademia Muzyczna im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie) u Artura Malawskiego. W 1953 r. ukończył studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim u Zdzisława Jachimeckiego.

 

W latach 50. XX wieku pracował krótko w Polskim Radiu, Państwowym Wydawnictwie Muzycznym oraz Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W następnych latach rozwijał żywą działalność publicystyczno-naukową. Od 1959 r. poświęcił się niemal całkowicie twórczości kompozytorskiej.

 

Bogusław Schaeffer jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich, nagród polskich oraz międzynarodowych. Od 1963 r. wykładał kompozycję na Akademii Muzycznej w Krakowie. Należał do “Grupy Krakowskiej” – artystycznego ugrupowania skupiającego reprezentantów awangardy muzycznej i plastycznej. Organizował i był wykonawcą koncertów nowej muzyki (m.in. wraz z MW2 Ensemble i Muzyką Centrum). Autor szeregu prac naukowych i popularyzatorskich, m.in. “Nowa muzyka – problemy współczesnej techniki kompozytorskiej” (1969), “Klasycy dodekafonii” (1961, 1964), “Mały informator muzyki XX wieku” (1975), “Wstęp do kompozycji” (1976), “Leksykon kompozytorów XX wieku” (1963, 1965). Od połowy lat 1980 był również profesorem kompozycji w Hochschule für Musik “Mozarteum” w Salzburgu.

 

Spośród kompozytorów współczesnej polskiej awangardy Bogusław Schaeffer był jedynym, którego bogatej twórczości nie da się ująć w kategoriach określonej stylistyki. Twórczość Bogusława Schaeffera jest wyjątkowa przez absolutną bezkompromisowość poszukiwawczej podstawy kompozytora, dla którego każde dzieło jest odrębnym “traktatem” na dany temat kompozytorski – czy to z dziedziny zagadnień strukturalnych, kolorystyczno-brzmieniowych, nowego typu ekspresji, wyrazu emocjonalnego czy techniki instrumentalnej.

 

Bogusława był ponadto jednym z nielicznych przedstawicieli tzw. “trzeciego nurtu”, tj. operującej elementami muzyki poważnej i jazzowej. Uprawiał również takie gatunki jak muzyka wizualna, graficzna, teatr instrumentalny, happeningi, muzyka akcji i muzyka dla aktorów. Z ważniejszych kompozycji Schaeffera należy wymienić: „Muzyka na smyczki – Nokturn” (1953), „Topofonica” na 40 instrumentów (1960), „Koncert jazzowy” (1969), „Harmonie i kontrapunkty” (1976), „Missa eletronica” na chór chłopięcy i taśmę (1975), „TIS MW2” (1963), „Kwartet dla 4 aktorów” (1966), „Symfonia w 9 częściach” (1973).

 

Agencja Informacyjna

 

Agencja Informacyjna, Kultura /DEC/ 29.10.2021