Andrzej Kozicki: Niemcy spalili zbiory Biblioteki Narodowej i Biblioteki Ordynacji Krasińskich

Agencja Informacyjna: Powstanie Warszawskie, w czasie II wojny światowej zakończyło się 2 października 1944 roku. Układ o kapitulacji sił polskich w Warszawie podpisano w nocy z 2 na 3 października 1944 roku w Ożarowie Mazowieckim przez przedstawicieli Komendy Głównej Armii Krajowej i dowództwo wojsk niemieckich, zajmujących się tłumieniem Powstania i brutalnym pacyfikowaniem Warszawy. Jednak Niemcy złamali zasady podpisanego porozumienia. Przypomina o tym Andrzej Kozicki – historyk, publicysta, i varsavianista.

Układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie, wynegocjowany i podpisany w Ożarowie zawierał kluczowe gwarancje dla polskich żołnierzy oraz ludności cywilnej. Dla powstańców najważniejsze było to, że nie poddawali się bezwarunkowo, lecz wywalczyli status regularnego wojsk. Niemcy oficjalnie uznali wszystkich żołnierzy Armii Krajowej (oraz innych formacji podległych dowództwu AK) za regularne wojsko. Gwarantowało im to status jeńców wojennych (kombatantów). Układ zawierał zapis, że powstańcy nie będą ścigani za swoją działalność wojskową ani polityczną – zarówno w trakcie Powstania Warszawskiego jak i w okresie przed nim. Cała ludność cywilna musiała opuścić Warszawę. Niemcy zobowiązali się do humanitarnego traktowania uchodźców.

Obietnice Niemców w stosunku do Warszawiaków

W dokumencie zapisano, że cywile le nie będą represjonowani za pomaganie żołnierzom Armii Krajowej w działaniach związanych z Powstaniem Warszawskim. Warszawiacy mieli trafić do do tak zwanych obozów przejściowych (głównie do Dulag 121 w Pruszkowie, a stamtąd zostać przesiedleni w głąb Generalnego Gubernatorstwa lub wysłani na roboty. 

Niemcy zadeklarowali, że pozostawiony w mieście prywatny majątek mieszkańców zostanie zabezpieczony.

Niemcy złamali obietnice i mścili się na Polakach i ich majątku

Niemcy w stosunku do żołnierzy Armii Krajowej w większości dotrzymali warunków Konwencji Genewskiej (do niewoli trafiło ponad 15.000 żołnierzy), to całkowicie złamali obietnice dane ludności cywilnej oraz te dotyczące ochrony miasta. Ponad 100.000 Warszawiaków wywieziono na przymusowe roboty do III Rzeszy Niemieckiej, a kilkadziesiąt tysięcy trafiło do niemieckich obozów zagłady (m.in. Auschwitz, Ravensbrück, Mauthausen). Zaraz po opuszczeniu miasta przez mieszkańców, specjalne niemieckie oddziały niszczycielskie („Sprengkommando”) na rozkaz Adolfa Hitlera – niemieckiego, nazistowskiego dyktatora przystąpiły do systematycznego rabowania, podpalania i wysadzania w powietrze pozostałych zabytków, bibliotek, muzeów i kamienic. Do stycznia 1945 roku zniszczono blisko 80 proc. zabudowy lewobrzeżnej Warszawy.

Barbarzyństwo Niemców wobec bibliotek

Andrzej Kozicki: W dniach 12-13 października 1944 roku Niemcy spalili zbiory Biblioteki Narodowej, Biblioteki Ordynacji Krasińskich i zbiory innych warszawskich bibliotek, w tym 1.740 polskich rękopisów i kodeksów średniowiecznych – choć oczywiście kilka dni wcześniej – 2 października 1944 roku – podpisali uroczyście akt kapitulacji powstania warszawskiego, w którym zapewnili na piśmie, że dóbr kultury niszczyć nie będą.

Prof. Bohdan Korzeniewski wspomina

Prof. Bohdan Korzeniewski: „Woluminy nie przylegały już tak ciasno do sklepienia, jak wówczas, kiedyśmy je układali. Bliższe podejście odkrywało sekret tych zmian. Był ohydny. Przy dotknięciu warstwy równo ułożonych egzemplarzy już nawet nie rozpadały się, ale znikały. Zbiory zetlały doszczętnie w ogniu, który musiał je trawić wolno przez wiele dni. I nie było nawet trudno domyślić się, jak je zniszczono. Członkowie Brennkommando czy Vernichtungskommando albo jak tam jeszcze nazywano te organizacje państwa zbirów posiadali niewątpliwie rozległe doświadczenie fachowe. Nie zabrakło im również w pokonanej Warszawie czasu na wykonanie roboty. Wygarnęli książki spod stropu, oblali je benzyną i podpalili.”

Lista zniszczonych przez Niemców bibliotek

W latach 1939-45 Warszawy Niemcy ukradli oraz zniszczyli 99 proc zbiorów (406.000 jednostek) Centralnej Biblioteki Wojskowej, 97 proc. (129. 000 jednostek) Biblioteki Politechniki Warszawskiej, 93 proc. (80.000) Biblioteki Sejmowej, 90 proc. (36.600) Głównej Biblioteki Judaistycznej, 85 proc. (51.000) Biblioteki Ordynacji Przeździeckich, 84 proc. (100.000) Biblioteki Ordynacji Zamoyskich, oraz 72 proc. (400. 000) zasobów miejskich bibliotek publicznych.

Niemcy za swoje barbarzyństwo przeprosili po 80 latach

Niemcy oficjalnie przeprosili Polki i Polaków za zbrodnie czasów wojny dopiero 31 lipca 2024 roku ustami b Franka-Waltera Steinmeiera prezydenta Republiki Federalnej Niemiec. I tyle. Zadośćuczynienie nie było i nie jest najwidoczniej przez Niemców planowane.

Andrzej Kozicki

Andrzej Kozicki – podstawowe informacje

Andrzej Kozicki – historyk, publicysta, varsavianista oraz współzałożyciel stowarzyszenia „Miasto Jest Nasze”. Specjalizuje się w literaturze faktu, esejach historycznych, reportażach oraz publicystyce popularnonaukowej. Jest absolwentem Wydziału Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował także na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie (The Hebrew University of Jerusalem), realizując tam program w zakresie studiów biblijnych i talmudycznych („Biblical & Talmudic Studies”), ze szczególnym uwzględnieniem analizy średniowiecznych manuskryptów i strategii przemilczeń w źródłach pod okiem prof. Jisraela Ja’akowa Juwala. Andrzej Kozicki był radnym Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy w kadencji 2014–2018.

Andrzej Kozicki jako autor

Andrzej Kozicki w swojej twórczości koncentruje się przede wszystkim na dwóch obszarach badawczych: historii średniowiecznej Polski (w szczególności epoce Bolesława Chrobrego) oraz historii XX wieku (w tym dziejach odbudowy Warszawy – stolicy Polski i Ziem Odzyskanych). Choć tematyka jego publikacji wydaje się bardzo rozbieżna – od mediewistyki po współczesny aktywizm miejski i powojenną historię Polski – wszystkie wyszły spod pióra tego samego autora. Wynika to bezpośrednio z jego wykształcenia oraz działalności społecznej w Warszawie

Andrzej Kozicki – judaistyka 

Andrzej Kozicki zajmował się także problematyką judaistyczną. W 2019 roku opublikował „Listy z Jerozolimy” (pozycja nawiązująca do jego pobytu i studiów w Państwie Izrael) oraz „Instytucjonalizacja symboliczna w Izraelu – Warsztaty Analiz Socjologicznych (Ściana Płaczu, Jad wa-Szem, gwiazda Dawida czy wzięte z Biblii hebrajskie nazwy – to wszystko symbole, które organizują współczesne Państwo Izrael. Publikacja poświęcona jest zarządzaniu symbolami. Książka zawiera opis klockowej budowy instytucji Państwa Izrael (konstytucji i systemu prawnego), instytucjonalizacji pamięci narodowej w postaci Jad wa-Szem, delegacji młodzieży i wojska do miejsc Zagłady w Polsce oraz nadawania honorowego obywatelstwa Sprawiedliwym Wśród Narodów, instytucjonalizacji przestrzeni narodowej przez zarządzanie miejscami świętymi oraz hebraizację nazw miejscowych, wreszcie instytucjonalizację żydowskiego i demokratycznego charakteru państwa przez odgórne narzucanie tożsamości oraz odgórne decydowanie kto jest Żydem. Ponadto zawarto artykuły o prezydencjalizacji premiera w Państwie Izrael, o kibucach, o procesie pokojowym oraz zapis wykładu, pytań i odpowiedzi o tym jak się robi politykę w Państwie Izrael. Przedmowę do książki napisał Szewach Weiss).

Andrzej Kozicki – wydane książki

Andrzej Kozicki opublikował m. in.: „Ja Gabi, ja Sowa” (2014 rok), „Odbudowa Warszawy opowiedziana na nowo” (2020 rok – spojrzenie na powojenne losy stolicy z perspektywy varsavianisty i byłego radnego dzielnicy Śródmieście). „Smok i korona” (2021 rok), „Ziemie Odzyskane. Jak zdobywano polski Dziki Zachód” (2021 rok– publikacja poświęcona realiom i procesom migracyjnym na terenach przyłączonych do Polski po II wojnie światowej), „Cesarz Bolesław Chrobry” (2022 rok) i „Dwu cesarzy zachodnich jako zasada ustrojowa w czasach Chrobrego” (2023 rok – monografia oferująca nową interpretację i rekonfigurację źródeł dotyczących ustroju politycznego oraz tajemnicy podwójnej koronacji pierwszego króla Polski.) 

Agencja Informacyjna – podstawowe informacje

Agencja Informacyjna to medium specjalizujące się w tematyce ❶ gospodarczej, ❷ społecznej i ❸ kulturalnej. Misją Agencji Informacyjnej jest dostarczanie ważnych, interesujących i ciekawych wiadomości. Redakcja przykłada szczególna dbałość o obiektywizm przygotowywanych depesz. Komentarze są w wyraźny sposób oddzielane od informacji. Spółka zajmuje się także ❶ dostarczaniem treści (kontentu)na zamówienie, ❷ realizuje materiały na zlecenie oraz ❸ rozpowszechnia wiadomości na życzenie. Od 2022 roku Agencja Informacyjna przyznaje Nagrody OBIEKTYW, w kategoriach: gospodarka, kultura i Warszawa.

Film „Wawa o stu licach” zrealizowany na podstawie wiersza, pod tym samym tytułem, którego autorem jest Juliusz Erazm Bolek

Dziękujemy za przeczytanie tekstu do końca. Polecamy inne wiadomości zamieszczone na stronie internetowej www.agencja-informacyjna.com. Życzymy interesującej lektury. Agencja Informacyjna.

AI opinie /dec/ poniedziałek, 12 października 2026, źródło: facebook, zdjęcie: wikipedia