Moja Mama, Barbara Redlińska urodziła się 4 grudnia 1946 r. w Białymstoku. Dzieciństwo, choć nie było „usłane różami“, wspominała zawsze z czułością i humorem. O swojej matce i rodzeństwie mówiła z miłością. Od dziecka bardzo lubiła cmentarze i z ciekawością obserwowała pogrzeby. (Mam nadzieję, że mojej Mamie podoba się Cmentarz Południowy…)

Barbara Redlińska ukończyła Liceum Plastyczne w Supraślu, nawiązując tam znajomości, które przetrwały aż do teraz. Czasy te wspominała z sentymentem. Następnie ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, studiując pod kierunkiem Jerzego Nowosielskiego.

https://agencja-informacyjna.com/kultura/juliusz-erazm-bolek-sukces-roku-2023/

Przez kilkanaście lat Barbara Redlińska pozostawała w związku z literatem Edwardem Redlińskim, z którym ma jedyne dziecko –córkę Dorotę. Byłyśmy z Mamą blisko związane za sprawa życia w kawalerce i wspólnej opiece nad zgrają licznych bezdomnych kotów, które w przyszłości pojawiały się w naszym domu jako stali mieszkańcy.

Barbara Redlińska była osobą ogromnie dynamiczną, obdarzoną wyobraźnią i humorem, nie sposób było nie zauważyć jej „entrance“ w różnych miejscach i sytuacjach. Roztaczała tajemniczy blask i choć nigdy nikomu się nie podlizywała, miała własne zdanie i mówiła to, co myśli − miała wielu przyjaciół, którzy kochali jej temperament, cięty język i emocjonalność. Nie miała zwyczaju się skarżyć. Przynosiła ludziom radość, lubiła się wygłupiać i śmiać.

Barbara Redlińska była malarką. Przez wiele lat związana z kultową Galerią Delfiny na warszawskim Powiślu. Należała do Związku Plastyków i Stowarzyszenia Pastelistów Polskich, działała w grupie Via Varsovia. Malowała pejzaże, akty i kwiaty, które kochała. Szczególną sympatię czuła do bratków. Jej malarstwo, raz pełne nasyconych, kontrastujących barw, a raz pastelowych, delikatnych, było jej pasją i życiem. Szczególne wrażenie robią malowane przez nią postacie kobiece: wielobarwne, pełne dramatyzmu i pasji.

https://agencja-informacyjna.com/kultura/wspomnienie-zbigniewa-jerzyny-poprzez-malarstwo-marii-wollenberg-kluza/

Barbara Redlińska uczestniczyła w wielu wystawach grupowych i indywidualnych, prace Artystki powędrowały do wielu krajów. Sama mówiła tak o twórczości i doświadczaniu sztuki: „Obchodzą mnie uczucia, nastroje – te nieoczywiste, niejednoznaczne – ich kruchość, nieukładność, ckliwość. W jednym człowieku, między dwojgiem ludzi, między ludźmi. A malowanie – to ważna rozmowa ze sobą – i trochę nadziei na istotny kontakt z drugim człowiekiem – współodczuwanie. Moje obrazy są tropem do mnie.”

Barbara Redlińska była osobą prawdziwie bezkompromisową. W życiu i w miłości dawała całą siebie. Z oddaniem opiekowała się kotami – własnymi i podwórkowymi. W maleńkim mieszkanku miała ich swego czasu 11, nocami dokarmiała koty na pobliskim podwórku, dbała o bezpieczeństwo i uczestniczyła w ich leczeniu. Była to ważna część jej życia, wiążąca się z głębokimi emocjami. Gospodarując wydatkami, na pierwszym miejscu stawiała ukochane zwierzęta. Była minimalistką – nie potrzebowała licznych rzeczy, a jedynie ulubione, starannie wybrane. Liczne, co pozostawiła, to przepiękne obrazy.

https://agencja-informacyjna.com/kultura/xviii-miedzynarodowy-festiwal-ks-macieja-kazimierza-sarbiewskiego/

15 ostatnich lat jej życia naznaczyła choroba Parkinsona. Osoba pełna szalonej energii, niezwykle sprawna fizycznie i z tej sprawności bardzo dumna, musiała godzić się stopniowo z utratą samodzielności. Znosiła chorobę z pokorą i godnością. 5 ostatnich lat spędziła w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Jej nietuzinkowa osobowość i silny charakter, które mimo postępującej choroby zachowała do końca swych dni − sprawiły, że i tam znalazła przyjaciół. Wspominana jest jako pacjentka, która traktowała personel z szacunkiem i zrozumieniem.

Barbara Redlińska była osoba towarzyską, ludzie garnęli się do niej przyciągani niezwykłą niepokorną osobowością, miała licznych, oddanych przyjaciół. Najwierniejsi z nich odwiedzali ją w ośrodku opiekuńczym, wciąż doceniając jej charyzmę. Odeszła niespodziewanie, cicho i dyskretnie – dokładnie tak, jak zwykła robić to w życiu. „Przybywała“, niosąc dużo zgiełku, a kiedy nie chciała być w jakimś miejscu, sytuacji czy towarzystwie, oddalała się po angielsku. Żyła według motta Stachury: „Śmiać się głośno, płakać cicho?. Nie będzie drugiej takiej, jak ONA.

Dorota Redlińska

Wystawę obrazów „Kobieta, kolor, emocje” Barbary Redlinskiej będzie można oglądać bezpłatnie w „Europejską Noc Muzeów”, w sobotę 13 maja 2023 r. w Galerii Delfiny, na warszawskim Powiślu, przy ul. Smulikowskiego 10, lok. 2 w Warszawie. Prezentowane na ekspozycji prace zostały wykonane w technice pastele na papierze oraz akryl na płótnie

Barbara Redlińska żyła w latach 1946–2021. Urodziła się w Białymstoku. Ukończyła Liceum Plastyczne w Supraślu. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom na Wydziale Malarstwa w 1974 r. w pracowni Jerzego Nowosielskiego. W latach 1975–2002 brała udział w 15 wystawach indywidualnych i kilkudziesięciu zbiorowych w Polsce i za granicą. Uczestniczyła w bardzo wielu akcjach charytatywnych, także jako współorganizator. Prace artystki znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w Republice Argentyńskiej, Związku Australijskim, Japonii, Stanach Zjednoczonych Ameryki, państwach europejskich i w Polsce. Była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków i Stowarzyszenia Pastelistów Polskich. Pozostawiła po sobie kilkaset obrazów i rysunków.

Wystawy indywidualne:

1979 – Galeria młodych, Klub Międzynarodowej Prasy i Książki „Bielany“, Warszawa,

1988 – „Mała Galeria“, Biuro Wystaw Artystycznych, Szczawnica,

1989 – Wolfgang Dresler, Esslingen, republika Federalna Niemiec,

1992 – Galeria Hanaoka, Warszawa,

1992 – Kino Capitol, Warszawa,

1992 – Kino Polonia, Warszawa,

1993 – Galeria Flik, Warszawa,

1997 – Pałac Kazimierzowski, Uniwersytet Warszawski, Warszawa,

1997 – Galeria Brama, Warszawa,

1997 – Jatki, Galeria Biura Wystaw Artystycznych, Nowy Targ,

1998 – „Otwarte Koło”, Galeria Wilanów, Warszawa,